NIE MÓW DO MNIE TERAZ

Wiadomo, że z komunikacją bywa różnie. To co mówimy nie zawsze rozumiane jest przez odbiorcę tak samo jak przez nas. Zwłaszcza kiedy odbiorcą jest nie kto inny, jak dziecko. Wtedy łatwo nie jest, dlatego warto zadbać o właściwy przepływ informacji.

Jak znaleźć wspólny język z dzieckiem? Jakich błędów unikać? Jak mówić, by dziecko nie tylko nas słyszało, ale też słuchało? Przygotowałam dla Was listę 10 wskazówek, które poprawią jakość przekazu – zawsze warto spróbować je wdrożyć.

1. Mów nie tylko wtedy kiedy dziecko zrobi cos źle. Mów zwłaszcza wtedy kiedy robi coś dobrze. Nawet jeśli wszyscy się już do tego przyzwyczaili. Przestań ciągle krytykować. Gdy z naszych ust wypowiadana jest tylko krytyka, dziecko po prostu blokuje się na odbiór i wycofuje się od komunikacji z nami, bądź co gorsze, generuje się kłótnia. Obie sytuacje są słabe. Konstruktywna krytyka od czasu do czasu jeszcze nikomu nie zaszkodziła, ale w kontaktach z dziećmi trzeba być ostrożnym w takich negatywnych osądach zmierzających donikąd.

2. Nie traktuj dziecka przedmiotowo tylko jak partnera do rozmowy. Jeśli będzie czuło, że jest poważnie traktowane to automatycznie samo zacznie poważnie traktować nas i nasz przekaz. Bądźmy wiarygodni, bo każdą insynuację dziecko wyczuwa na odległość. Pokaż, że interesuje Cię to co dziecko ma do powiedzenia i nie narzucaj tylko swojego zdania. Otwartość pomaga w otworzeniu się na nas i na komunikację z nami.

3. Zwracając się do dziecka staraj się niwelować emocje. Dziecko jest podatne na to JAK mówimy. Jeśli więc zaczniemy rozmawiać zdenerwowani z pianą na ustach, to raczej skutek będzie odwrotny od zamierzonego, bo to CO mówimy nie będzie już miało żadnego znaczenia.

4.   Nie bagatelizuj. Każdy wiek rządzi się swoimi prawami. Problem który ma dziecko może być dla niego naprawdę trudny, a dla nas banalny i niezrozumiały. Dziecko oczekuje natomiast od nas przede wszystkim wsparcia. Jeśli wyczuje, że nie jest rozumiane, a dorosły go nie słucha i rzuca pouczającymi frazesami bez wchodzenia w problem, będzie takim samym pustym słuchaczem. Postaraj się zrozumieć jego uczucia jakby były w danej chwili najważniejsze na świecie. Warto zainteresować się tym co (i jak) mówi dziecko, wtedy i ono odwdzięczy się nam swoim zainteresowaniem naszymi komunikatami.

5. Słuchaj. Słuchaj i jeszcze raz słuchaj. Oprócz treści dziecko przekazuje nam też emocje.  Nastaw się na ich odbiór i próbę zrozumienia. Angażuj się w to, co mówi dziecko – to klucz do efektywnej komunikacji. Dzięki temu możesz liczyć na jego szczerość.

6. Pytaj. Zadawanie pytań po pierwsze, pozwala nam lepiej zrozumieć rozmowę, a po drugie daje dziecku poczucie zrozumienia i zachęca do dalszej aktywnej komunikacji. Pytać należy z wyczuciem, bardziej by podtrzymać rozmowę, niż żeby stawiać dziecko w ogniu pytań.

7. „Ty” zamieniaj na „ja”, nie kieruj wobec dziecka ciągle zarzutów typu: ty tego nie robisz, ty tego nie potrafisz, ty to robisz źle etc. Powiedz o sobie, co Tobie w tym jego zachowaniu nie pasuje. Zachowaniu – nigdy nie oceniaj dziecka tylko jego zachowanie. Mała wielka różnica.

8. Kontakt wzrokowy. Gdy mówisz i gdy słuchasz patrz na swojego rozmówcę. To dotyczy każdej komunikacji, nie tylko tej dziecięcej. Gdy dziecko jest małe, komunikując coś ważnego najlepiej zniżyć się do jego poziomu i mówić patrząc w oczy. Wtedy mamy większą pewność, że nie rozmawiamy ze ścianą.

9. Szacunek, czyli podstawowy element pomyślnej komunikacji. Każdy ma prawo mieć swoje zdanie, odczucia i odmienność opinii. Często stanowi to powód do konfliktu zamiast do dalszej rozmowy.

10. Konflikty natomiast są nieuniknione, dlatego nie należy im zaprzeczać i na siłę unikać, ale nie trzeba też ich niepotrzebnie prowokować. Każdy konflikt jest do rozwiązania w sprzyjającej atmosferze negocjacji, które prowadzą do wzajemnego porozumienia.

Dobra komunikacja jest podstawą rozwiązywanie wszelkich problemów, dobrej samooceny dziecka, a także współpracy z innymi. Im szybciej wdrożymy zasady efektywnej komunikacji tym lepiej , nastoletnie dziecko niekoniecznie jest już tak plastycznie podatne na nasze sugestie co przedszkolak. Powodzenia!

Przeczytaj też

Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

Powiadom o
avatar
wpDiscuz